همـیشـه خـــــودت بـاش ....

 

 

همـیشـه خـــــودت بـاش ... دیگـــــران بـه انـدازه کافــــی هســتند ...

انگار...!

تـو رفـتـﮯ . . . 
انـگـار ڪـﮧ مـن از اولـش نـبـودم !
مـن ولـﮯ مـﮯمـانـم
انـگـار ڪـﮧ تـو تـا آخـرش هـسـتـﮯ ! . . 

من و ... شب و ... هوای تو ...

 

تمام ماجرای من
سه واژه شد برای تو
سه واژه ی جدا جدا

من و ...
شب و ...
هوای تو ...

اصل سی و یکم دوست داشتن...

  

تـمـام اصـل هـاے حـقـوق ِ بـشـر را خـوانـدم
و جـاے یـڪ اصـل را خــالـے یـافـتـم
و اصـل دیـگـر ے را بـﮧ آטּ افـزودم
اصـل ِ سـے و یـڪـم :

هـرانـسـانـے حـق دارد هـر ڪـسے را کـﮧ مے خـواهـد دوسـﭞ داشـتـﮧ بـاشـد !

 

بزرگواری/طنز

!دیــن به تو یا تــو بدان؟

سحر از سپیده ی چشمان تو می شکوفد
و شب در سیاهی آن به نماز می ایستد
هیچ ستاره نیست که وامدار نگاه تو نیست
لبخند تو اجازه ی زندگی است...
کدام وامدارترید؟
دیــن به تو یا تــو بدان؟
هیچ دینـــی نیست که وامـــدار تو نیست...

kitty 1

بیمارستان روانی!/طنزه یه جورایی!

هنگام بازدید از یک بیمارستان روانى، از روان‌ پزشک پرسیدم

شما چطور می‌فهمید که یک بیمار روانى به بسترى شدن در بیمارستان نیاز دارد یا نه؟

روان‌پزشک گفت : ما وان حمام را پر از آب می‌کنیم و یک قاشق چایخورى، یک فنجان و یک سطل جلوى بیمار می‌گذاریم و از او می‌خواهیم که وان را خالى کند!!!

من گفتم: آهان! فهمیدم. آدم عادى باید سطل را بردارد چون بزرگ‌ تر است!

روان‌پزشک گفت: نه! آدم عادى درپوش زیر آب وان را بر می‌دارد... شما می‌خواهید تختتان کنار پنجره باشد؟!!